Łódzkie geobiografie zamieszkiwania - Rejter, Małgorzata (2023)
Przestrzeń jest tym co łączy tę pracę z dyscypliną naukową, w tym badania opisujące społeczeństwa w relacji z przestrzenią. Jako główny cel badawczy przyjęto zidentyfikowanie charakteru przemieszczeń wewnętrznych dotyczących zmian miejsc zamieszkiwania, a następnie wyjaśnienie co było powodem, jak często i dlaczego poddane badaniom osoby przeprowadzały się. Postawiono hipotezę, mówiącą, że dobrowolna i świadoma zmiana miejsca zamieszkiwania wynika z dążenia do poprawy jakości życia, a każde kolejne miejsce zamieszkiwania wpływa na zachowania i postawy ludzi. W pracy starano się wyjaśnić, zrozumieć, a nade wszystko ukazać, najważniejsze miejsce człowieka w przestrzeni, jakim jest jego miejsce zamieszkiwania. Z perspektywy geograficznej interesowano się konkretnym, fizycznym miejscem, które jednak nabrało nie tylko funkcjonalnych czy historycznych treści, ale również ontologicznych, a na chwilę zatrzymany czas w przestrzeni, ukazał to co nieuchwytne. Analizując historie życia starano się przedstawić jakimi powodami rządziły się poszczególne przypadki w swoich motywacjach przemieszczania się w przestrzeni. Analiza społecznego wymiaru biografii opierała się na rozpoznaniu powiązań, jakie zachodzą pomiędzy indywidualnymi losami a społecznym kontekstem opisywanych zdarzeń czy zasadami instytucjonalnymi i ogólnymi mechanizmami życia społecznego przypisanymi do konkretnych okresów historycznych. Biograficzne opowieści niczym lustro odzwierciedlają prawdziwość życia jednostek, zatem należy je traktować jako rzeczywistość społeczną widzianą z subiektywnej perspektywy.