Obraz „niebiańskiego imperium” w amerykańskiej karykaturze podczas powstania bokserów (powstania yihequan) (1899–1901) - P’yatnychuk, Taras (Narzędzia wojny, 2023)
W niniejszym artykule przeanalizowano obraz mandżurskich Chin w amerykańskiej karykaturze politycznej w przededniu i podczas powstania bokserów (powstania yihequan). W drugiej połowie XIX w. w Stanach Zjednoczonych ukazywał się szereg czasopism, które specjalizowały się wyłącznie w dziedzinie karykatury politycznej. Czołowe miejsce wśród nich zajmowali „Harper`s Weekly”, „Puck” і „Judge”, których karykatury były uważane za prawdziwe dzieła sztuki. Artyści – karykaturzyści, poruszając w swoich pracach ostre pytania ekonomiczne, polityczne i społeczne, nie tylko je aktualizowali, ale także kształtowali opinię publiczną. Nie pominęli oni również i problemów polityki zagranicznej. W końcu XIX i na początku XX wieku w zainteresowaniu karykaturzystów znalazły się także Chiny, co wiązało się z interesami gospodarczymi, jakie Stany Zjednoczone miały w tym regionie. Karykatura amerykańska tradycyjnie przedstawiała Chińczyka i Chiny jako zacofanych barbarzyńców lub podstępnych urzędników, sprzeciwiających się postępowi. Początek powstania bokserów, a także udział wojska amerykańskiego w jego stłumieniu, wywarły istotny wpływ na obraz „Niebiańskiego Imperium”. W tych karykaturach Chiny były przedstawione jako krwiożerczy barbarzyńca lub ogromny smok, który niósł wyłącznie zniszczenie i anarchię. Dominacja tych tematów odpowiadała ówczesnej wyobraźni o misji cywilizacyjnej Stanów Zjednoczonych, a także była składnikiem mitu o tzw. żółtym zagrożeniu.