Kultura zdalna: szansa na uczestnictwo czy zagrożenie izolacją? Przypadek osób z niepełnosprawnością wzroku - Dubiel, Monika (Wirtualizacja życia osób z niepełnosprawnością, 2021)
Zamknięcie polskich instytucji kultury dla publiczności w 2020 r. wymusiło przeniesienie ich działalności do internetu. Wpłynęło to istotnie na formę, jakość i częstotliwość kontaktu z kulturą całego społeczeństwa, jednakże najistotniejszą zmianą było to prawdopodobnie dla odbiorców z niepełnosprawnościami. W niniejszym tekście analizuję proces uzdalniania kultury pod kątem dostępności dla osób z niepełnosprawnością wzroku. Badam wynikające z niego możliwości i zagrożenia. Moim polem badawczym jest oferta kulturalna wybranych instytucji i organizacji pozarządowych. Materiał badawczy zbierałam, prowadząc wywiady ustrukturyzowane zarówno z przedstawicielami organizacji i instytucji, jak i z odbiorcami z niepełnosprawnością wzroku. Główne pytanie, na jakie staram się odpowiedzieć, brzmi: czy wirtualizacja kultury przyczynia się do zniesienia barier w dostępie do niej osób z niepełnosprawnością wzroku, czy wręcz przeciwnie, jedynie pogłębia już istniejące problemy? Ale są inne kwestie budzące moje zainteresowanie. Jaki wpływ wirtualizacja wydarzeń kulturalnych miała na ich częstotliwość oraz na stopień uczestnictwa odbiorców z niepełnosprawnością wzroku? Jakie innowacje wprowadziły instytucje kultury i organizacje w swojej dotychczasowej ofercie? Czy dostępność w przypadku kultury zdalnej jest łatwiejsza, czy trudniejsza, niż w przypadku kultury na żywo? Za ramę teoretyczną służą mi disability studies oraz accessibility studies.