Uzbrojenie i wyposażenie członków chorągwi nadwornej królów Polski w drugiej połowie XV w. - Kałużny, Jędrzej Tomasz (Narzędzia wojny, 2023)
Chorągiew nadworna królów Polski złożona była z dworzan konnych (curieses) i pokojowców (cubicularii), stojących na czele konnych pocztów o rozmaitej liczebności. W materiałach archiwalnych z Archiwum Głównego Akt Dawnych w Warszawie zachowały się informacje z drugiej połowy XV w. o 11 500 konnych służących w oddziale nadwornym. Autor scharakteryzował różne typy źródeł, informujące o jeźdźcach z chorągwi nadwornej, ich wyposażeniu i koniach. Ze względu na uzbrojenie jeźdźców można podzielić na ciężkozbrojnych – w zbrojach kopijniczych, średniozbrojnych – w zbrojach strzelczych, oraz lekkozbrojnych – uzbrojonych na sposób racki lub tatarski. Autor omawia też poszczególne rodzaje uzbrojenia zaczepnego i ochronnego używanego przez jeźdźców z oddziału nadwornego. W artykule przeanalizowane zostały również informacje na temat koni, ich ras, odmian, płci i stanu zdrowia. Jak zauważa autor, pod względem uzbrojenia wyposażenie dworzan nie odbiegało od tego jakim posługiwali się zaciężni, czy rycerze z pospolitego ruszenia. Na uwagę zasługuje fakt, że najstarsze wzmianki o broni palnej używanej przez konnych jeźdźców w Polsce dotyczą właśnie dworzan, którzy z rusznicami zostali odnotowani już w 1497 r.