Strategie rozwiązywania konfliktów stosowane przez żony mężczyzn uzależnionych od alkoholu - Chemperek, Agnieszka (Rodzina w systemie wsparcia i pomocy osobom z problemem alkoholowym, 2020)
Celem artykułu jest przedstawienie strategii rozwiązywania konfliktów w sytuacji uzależnienia męża od alkoholu. Badaniami objęto kobiety pozostające (obecnie lub w przeszłości) w związku z osobą uzależnioną od alkoholu. Kryterium doboru próby badawczej było zgłoszenie się do placówek pomocowych w związku z problemem alkoholowym w rodzinie. W celu określenia strategii rozwiązywania konfliktów użyto kwestionariusza Strategie Rozwiązywania Konfliktów (SRK), metoda została skonstruowana przez Kriegelewicz (2003) na bazie narzędzia Patterns of Problem Solving autorów: Rusbult, Johnsona i Morrowa (1986). Kwestionariusz SRK mierzy cztery sposoby reagowania na sytuacje konfliktowe w parze małżeńskiej: dialog, lojalność, eskalacja konfliktu, wycofanie. Powyższe strategie będą analizowane z uwzględnieniem takich zmiennych podmiotowych jak: inteligencja emocjonalna, poczucie koherencji, poczucie bezpieczeństwa i prężności osobowej oraz przekonań osobistych. W artykule strategie rozwiązywania konfliktów będą traktowane jako jeden z wyznaczników sposobów adaptacji do sytuacji rodzinnej, które są zmienną określającą prezentowany możliwy wzorzec współuzależnienia, który nie jest jednolitym schematem. Funkcjonowanie w relacji z osobą uzależnioną od alkoholu powoduje zmiany w charakterze relacji, jakości komunikacji między małżonkami wskutek nasilających się sytuacji konfliktowych. Nagromadzone negatywne emocje wskutek wielu doświadczeń zranień, sytuacji przemocowych, obciążeń obowiązkami rodzinnymi niepijącego małżonka powodują wraz z rozwojem uzależnienia stosowanie destruktywnych strategii rozwiązywania konfliktów. Przedstawione wyniki ukazały zróżnicowanie w sposobach rozwiązywania konfliktów przez kobiety współuzależnione zależne od zmiennych sytuacyjnych podmiotowych. Wyniki badań mogą być pomocne w tworzeniu celów terapeutycznych ukierunkowanych na wzmacnianie strategii konstruktywnych oraz wyciszanie i zmianę strategii destruktywnych. Wnioski te wkomponowują się w tendencje w lecznictwie odwykowym ukierunkowane na zmiany i pomoc parze w ramach krótkoterminowej terapii par.