Społeczne konsekwencje niewoli wojennej w późnym średniowieczu - Niewiński, Andrzej (Społeczne skutki wojen, 2024)
Artykuł podejmuje problematykę niewoli militarnej jako zjawiska społecznego mającego strukturę relacji, ponieważ nieuchronnie angażuje obie strony konfliktu: tych, którzy w niewolę popadali, ale także tych, którzy stawali się właścicielami jeńców. Do tego dochodzą relacje z osobami, które (prawnie lub zwyczajowo) zobligowane były do starań o uwolnienie jeńców. Na przestrzeni średniowiecza jedynie na półwyspie Iberyjskim doszło do wykształcenia się prawnych regulacji w odniesieniu do jeńca wojennego. Zadecydowała o tym specyfika działań wojennych i wzajemnych kontaktów pomiędzy chrześcijanami a muzułmanami. Krucjaty i bliższe zetknięcie się ze światem muzułmańskim przyczyniły się także do wzrostu wrażliwości na losy jeńców, co znalazło swój wyraz w zinstytucjonalizowaniu procedury ich uwolnienia. Jeniectwo miało istotny wymiar ekonomiczny, związany z czerpaniem zysków z okupu. Pozyskanie środków na okup spoczywało w głównej mierze na jeńcu i jego rodzinie, co miało często bardzo poważne reperkusje społeczne.