Leges seu statuta ac privilegia Regni Poloniae – klasyka prawa polskiego, najsłynniejsze dzieło Przyłuskiego. Charakterystyka utworu i dzieje jego sławy (Jakub Przyłuski (1512–1554): Zarys życia i twórczości literackiej na tle epoki, 2022)
Studium poświęcone jest najważniejszemu dziełu Przyłuskiego, czyli Leges seu Statuta ac privilegia Regni Poloniae. Omawia genezę powstania tego zbioru praw, biorąc pod uwagę wolę Zygmunta Augusta jako inicjatora tego przedsięwzięcia, środowisko intelektualne (m.in. Andrzej Frycz Modrzewski, Stanisław Orzechowski, Andrzej Trzecieski) oraz polityczne (zwolennicy ruchu egzekucyjnego), w jakim dzieło powstawało i dzięki któremu mogło nabrać znaczenia. Zasygnalizowano istnienie dwu redakcji i zarazem edycji dzieła (z 1548 i z 1553). Przedstawiając wyniki badań poprzedników (Bolesława Ulanowskiego, Bolesława Boczka, Stanisława Skiminy, Henryka Grajewskiego) w artykule podkreśla się zależność Leges seu Statuta od prawa rzymskiego, co ujawniło się m.in. w budowie dzieła. Zaprezentowawszy sześcioczęściową strukturę zbioru praw, jak też zaznaczywszy obecność w dziele obszernych komentarzy dotyczących bieżących sporów wyznaniowych i politycznych, w artykule sygnalizuje się wybrane kwestie omówione przez Przyłuskiego, jak: porządek świata i rola w nim prawa boskiego, rola prawników w funkcjonowaniu państwa, istota szlachectwa, organizacja miast i życie kmieciów. W końcowej części omówienia artykuł ukazuje przyczyny, na skutek których dzieło nie zostało dopuszczone do użytku w sądownictwie (obszerne ekskursy dotyczące bieżących problemów, wymowa antykatolicka, nieukrywane sprzyjanie Reformacji). Mowa też o wykorzystywaniu Leges seu Statuta przez autorów kolejnych dzieł prawniczych, zwłaszcza przez Jana Herburta autora Statutów i przywilejów koronnych.