Genethliacon Barbarae Bogołębskiej, czyli o potrzebie świętowania urodzin i jubileuszy

Beata Gaj

doi:10.18778/8142-285-7

Genethliacon Barbarae Bogołębskiej, czyli o potrzebie świętowania urodzin i jubileuszy

Beata Gaj

Uniwersytet Kardynała Stefana Wyszyńskiego, Wydział Nauk Humanistycznych, Instytut Filologii Klasycznej i Kulturoznawstwa, Katedra Mediewistyki i Neolatynistyki

Publikacja:

Tropami retoryki, stylistyki i dziennikarstwa. Tom dedykowany Profesor Barbarze Bogołębskiej

Strony: 33-44

DOI: https://doi.org/10.18778/8142-285-7.04

Słowa kluczowe: audycja radiowa, reportaż radiowy, publicystyka okolicznościowa, stylistyka, dziennikarstwo, retoryka, propaganda

Opublikowane: 11 września 2019

Kategorie: Filologia polska, Otwarty dostęp

Pliki do pobrania

PDF

W najpopularniejszych polskich słownikach terminów literackich, które opisują nawet gatunki dawno wymarłe i jednostkowe np. dramatu japońskiego czy indyjskiego, nie ma podstawowych informacji o gatunku obecnym w literaturze europejskiej (i nie tylko) przez co najmniej 23 wieki aż po dziś dzień. Genethliakon jest gatunkiem potwierdzonym od czasów Kallimacha (III w. p.n.e), który uświetnia narodziny lub rocznicę urodzin; czasami o charakterze lirycznym, dramatycznym lub retorycznym, obecnie nadal uprawianym w wielu językach świata (zgodnie z prastarą tradycją również po łacinie). Artykuł opisuje zarys rozwoju tego gatunku w tradycji europejskiej. Pierwsze piosenki urodzinowe, najczęściej odwołując się do konotacji Apollińskich, łączyły narodziny człowieka ze światłem i poezją. Co jest szczególnie interesujące, podstawowe cechy „genów” genethliakonu nie uległy w ciągu wieków znaczącym zmianom. Świętowanie narodzin, rocznic lub innych jubileuszy wciąż kojarzy się z życzeniami, ofiarowaniem prezentów, w tym tworzonej na tę okoliczność poezji. Być może warto zachować tak piękne tradycje, dając komuś taki samodzielnie napisany genethliakon jak np. ... Genetliacon Barbarae Bogołębskae dedicatum.

Beata Gaj - Uniwersytet Kardynała Stefana Wyszyńskiego, Wydział Nauk Humanistycznych, Instytut Filologii Klasycznej i Kulturoznawstwa, Katedra Mediewistyki i Neolatynistyki

Beata Gaj – dr hab. prof. UKSW, tłumaczka. Specjalizuje się w neolatynistyce, historii literatury łacińskiej, retoryce (teoria retoryczna oraz praktyczne realizacje oratorskie), historii i literaturze Śląska, historii starożytnej, historii kobiet. Jest członkiem Polskiego Towarzystwa Filologicznego, działa także w Polskim Towarzystwie Retorycznym oraz Komisji Historycznoliterackiej PAN Oddział w Katowicach. Współpracuje z Polskim Towarzystwem Historycznym oraz z Wolfson College w Cambridge i z The Ioannou Centre For Classical and Byzantine Studies w Oxford. Wybrane publikacje: Genethliakon – pieśń ku czci życia (2018); Fabian Birkowski. Mowy akademickie i polemiczne (autorka przekładu, współautorka opracowania 2016); Linguam Latinam cognosco. Poznaję język łaciński. Podręcznik do łaciny dla dzieci (etap wczesnoszkolny) (2016); Antiquitate imbuti. Uczeni dawnych ziem pruskich w badaniach nad starożytnością i epokami późniejszymi (red., 2014); Ślązaczka. Pomiędzy rustica grossa i Pallas Silesiae (2010).

Licencja

Utwór dostępny jest na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa – Użycie niekomercyjne – Bez utworów zależnych 4.0 Międzynarodowe.

Jak cytować

Gaj, Beata. 2019. „Genethliacon Barbarae Bogołębskiej, Czyli O Potrzebie świętowania Urodzin I Jubileuszy”. W Tropami Retoryki, Stylistyki I Dziennikarstwa. Tom Dedykowany Profesor Barbarze Bogołębskiej, zredagowane przez Monika Worsowicz i Bogumiła Fiołek-Lubczyńska, 33-44. Poland: Wydawnictwo Uniwersytetu Łódzkiego. https://doi.org/10.18778/8142-285-7.04.