Francuski teatr feministyczny na przełomie XIX i XX wieku

Tomasz Kaczmarek

doi:10.18778/8142-320-5

Francuski teatr feministyczny na przełomie XIX i XX wieku

Tomasz Kaczmarek

Uniwersytet Łódzki, Wydział Filologiczny, Instytut Romanistyki, Zakład Literaturoznawstwa Romańskiego

https://orcid.org/0000-0001-6138-5280 (unauthenticated)

Publikacja:

Być w mniejszości. Być mniejszością

Strony: 105-121

DOI: https://doi.org/10.18778/8142-320-5.09

Słowa kluczowe: mniejszość językowa, mniejszość kulturowa, mniejszość artystyczna, mniejszość narodowa, mniejszość etniczna, mniejszość społeczna

Opublikowane: 3 września 2019

Kategorie: Filologia polska, Otwarty dostęp

Pliki do pobrania

PDF

Until recently not many people recognized the feminist theater movement existing in the
end of the 19th century. For almost a century it was condemned to oblivion for above all
political reasons. Most scholars were focused on anarchist authors while in this the article works of the two feminine authors are analyzed, these include: Vera Starkoff and Nelly
Roussel. Starkoff, the Russian Jew, was inspired by Tolstoy, Zola and Ibsen, and wrote
the didactic dramas in which she discussed gender inequality between men and women
at that time. She in her works seems to be more moderate then Russel who is more uncompromising
in her works. Russell ridicules canonic values represented by the Roman-Catholic Church enslaving not only women but each individual’s thinking.

Tomasz Kaczmarek - Uniwersytet Łódzki, Wydział Filologiczny, Instytut Romanistyki, Zakład Literaturoznawstwa Romańskiego

— dr hab. prof. UŁ w Instytucie Romanistyki, dr nauk humanistycznych Paryża IV (Sorbona). Jego zainteresowania naukowe obejmują przede wszystkim literaturę francuską i włoską XX wieku, a w tym obszarze zwłaszcza dramat i awangardę teatralną w Europie pierwszej połowy XX wieku. Jest autorem dwóch monografii poświęconych twórczości Henri-René Lenormanda (Henri-René Lenormand et l’expressionnisme dramatique — 2008) i teatrowi francuskiemu z perspektywy estetyki ekspresjonistycznej (Le personnage dans le théâtre français du XXe siècle face à la tradition de l’expressionnisme européen — 2010), słownika włosko-polskiego terminologii teatralnej (Dizionario italiano-polacco della terminologia teatrale — 2016, współautor Anna Jarosz) oraz redaktorem czterech antologii przekładu (Anarchia i francuski teatr sprzeciwu społecznego 1880–1914 — 2014; Farsy i Moralitety Octave’a Mirbeau. Francuski teatr anarchistyczny — 2015; Francuski teatr społeczny na przełomie XIX i XX wieku. Twarze i maski kultury mieszczańskiej — 2016; Francuski teatr społeczny na przełomie XIX i XX wieku. Bunt wykluczonych — 2018). W przygotowaniu monografia pt. La folie au théâtre, ou l’esthétique de l’épouvante selon André de Lorde (Wydawnictwo Uniwersytetu Łódzkiego, 2018). Publikował na łamach pism takich jak: „Folia Litteraria Romanica”, „L’avant-scène théâtre”, „Postscriptum polonistyczne”, „Przegląd Humanistyczny”, „Zagadnienia Rodzajów Literackich”, „Romanica Silesiana”, „Acta Philologica”, „Études Romanes de Brno”, „Échos des Études Romanes”, „Czytanie Literatury”, „Cahiers Octave Mirbeau”, „Contributi, Quaderni Italo-Ungheresi”, „Quêtes littéraires”, „Literaport” oraz w licznych zbiorach pokonferencyjnych.