Ponoszenie porażek sposobem na zdobywanie wiedzy

Celem artykułu jest obrona tezy, że przepracowana porażka wpływa na rozwój człowieka poprzez poznanie siebie i zgłębienie wiedzy w tym zakresie, w którym nie jest ona wystarczająca. W artykule pojawia się informacja, że porażki nie da się uniknąć, dlatego od dziecka człowiek powinien być uczony percepcji jej jako zjawiska naturalnego. Warto uczyć dzieci postrzegania porażki jako zjawiska również pozytywnego, a nie tylko negatywnego. Kształcąc dzieci i młodzież powinno się zapewnić im rozwój, dostosowując metody pracy do ich możliwości i uzdolnień. Nauczyciel, ucząc dzieci i młodzież akceptowania porażek, powinien wdrażać różne metody edukacyjne. Współczesny model pracy z dziećmi i młodzieżą oferowany przez literaturę branżową prezentuje sposób pracy z uczniem zdolnym oraz uczniem z problemami edukacyjnymi. Nie opracowuje się metod pracy z uczniem przeciętnym. Poza tym model pracy z uczniem jest sporządzony tak, by efektem było osiągnięcie przez niego sukcesu. Opracowania te sugerują, że porażka jest zjawiskiem wyłącznie negatywnym, a sukces pozytywnym. W artykule zwraca się również uwagę na czerpanie wiedzy z porażki, która uczy radzenia sobie w dorosłym życiu.