Wykorzystywanie technologii informacyjno-komunikacyjnych (TIK) w nauczaniu zdalnym

W ciągu ostatnich kilkudziesięciu lat technologie informacyjno-komunikacyjne były szeroko stosowane we wszystkich dziedzinach życia i działalności gospodarczej oraz skutecznie zmieniły sposób działania i funkcjonowania człowieka na rynku pracy. Jednak włączenie TIK do edukacji jest zjawiskiem nowszym. Podstawowe przyczyny są być może ściśle związane z pedagogicznymi aspiracjami systemu edukacyjnego. Podczas gdy tradycyjna edukacja odbywa się w formie społecznego uczenia się (zajęć grupowych) lub jest całkowicie kierowana przez nauczyciela, zmiana pedagogiczna, jaką niesie ze sobą edukacja oparta na narzędziach informacyjno-technologicznych, jest przejściem od nauczania skoncentrowanego na nauczycielu do nauczania skoncentrowanego na uczniu. W związku z tym narzędzia te wzmacniają pozycję ucznia, sprawiają, że nauka staje się interaktywna i rozwijają krytyczne myślenie. Zachęcają również i ułatwiają bardziej kontekstowe procesy uczenia się. Technologie informacyjno-komunikacyjne przyczyniły się do usunięcia izolacji związanej z uczeniem się na odległość i zmieniły charakter edukacji zdalnej. W artykule przeanalizuję ww. zmiany oraz to, jak wpłynęły one na wykładowców szkół średnich i wyższych oraz studentów, którzy nie mają wyboru i muszą uczyć się na odległość, a także decydują się na korzystanie z technologii informacyjno-komunikacyjnych w celu uzyskania elastycznego dostępu do zajęć i zasobów online.