Lekarz jako przedsiębiorca czy pracownik cyfrowej platformy pracy? Problematyka wprowadzenia domniemania stosunku pracy w funkcjonującym modelu samozatrudnienia w podmiotach leczniczych

Celem artykułu jest podjęcie problematyki stosowania domniemania stosunku pracy unormowanego w art. 5 dyrektywy platformowej do stosunków zatrudnienia zawieranych pomiędzy cyfrowymi platformami pracy a przedstawicielami zawodów samodzielnych, dla których uregulowaną prawnie możliwą formą wykonywania zawodu jest prowadzenie indywidualnej działalności gospodarczej. Zagadnienie zostało przedstawione na przykładzie zawodu lekarza w świetle akceptacji przez polskiego ustawodawcę powszechnego samozatrudnienia tej grupy zawodowej w podmiotach leczniczych.

W opracowaniu zwrócono szczególną uwagę na niedookreślony zakres pojęcia kierownictwa pracodawcy w polskim ustawodawstwie i niemożność ustalenia linii demarkacyjnej pomiędzy zatrudnieniem pracowniczym i zatrudnieniem cywilnoprawnym. Skutkiem przyjęcia domniemania może być zróżnicowanie sytuacji prawnej lekarzy świadczących pracę z wykorzystaniem cyfrowych platform pracy, mimo istnienia mniejszego zakresu kierownictwa i kontroli zatrudniającego, aniżeli w typowych stosunkach opartych na samozatrudnieniu lekarzy.