Symbolika wodnych kobiet w poezji francuskiej 1890-1899: czystość vs zmysłowość

Woda wraz z całym jej morskim pejzażem, obejmującym zarówno florę i faunę, jak i postacie ze świata mitologicznego, jest jednym z głównych elementów kształtujących wyobraźnię poetycką Symbolizmu. Analizując wiersze pisane w latach 1890-1899 w świetle myśli filozofów i mitokrytyków, takich jak Bachelard czy Pierrot, można zauważyć silny związek między wodnymi symbolami a postaciami kobiecymi. Koncentrując się na syrenach, nimfach i Afrodycie, widzimy, że poetyckie impresje powstają na zasadzie kontrastu pomiędzy czystością a zmysłowością, które wynikają z cech wody, archetypowych cech postaci i atrybutów przypisywanych im w procesie twórczym, i że ich połączenie pozwoliło autorom stworzyć poetyckie obrazy, zniuansowane i poddane procesowi estetyzacji w stosunku do oryginalnych opowieści.