O funkcjach toponimów w pamiętniku Juliana Borzyma — szlachcica z Podlasia

Celem artykułu jest wskazanie funkcji, jaką pełnią toponimy w tekście pamiętnika z XIX wieku, autorstwa Juliana Borzyma — polskiego szlachcica, pochodzącego z Podlasia (północno-wschodnia część Polski). Nazwy miejscowe i terenowe pełnią w tekście pamiętnika podstawową funkcję informatywną: tworzą geograficzne tło dla przedstawianych wydarzeń, przybliżają czytelnikowi topografię miast i wsi, wskazują na pozycję i status opisywanych osób (nazwy posiadanych lub dzierżawionych dóbr). Funkcja informatywna łączy się z funkcją lokatywną, wskazującą na usytuowanie przedstawionych toponimów w czasie (np. nazwy związane z wydarzeniami historycznymi) i przestrzeni, przynależność do danego regionu, o czym mogą świadczyć m.in. charakterystyczne cechy morfologiczne nazw, np. przyrostki: -(ow)izna/-yzna (Wierzbowizna, Piszczatowizna, Malinowszczyzna), -k zamiast -ek w formach dopełniacza (z Rzepk, z Rosk, do Niemierk, do Kobosk).