Cyrkulacja i eksport japońskiego modelu prorodzinnego w Azji Południowo-Wschodniej. Wstępne informacje z Kambodży

Obecnie społeczność międzynarodowa szeroko uznaje i popiera biomedykalizację porodu, pozostawiając ograniczone pole dla ruchów opozycyjnych. Niemniej jednak w pewnych kontekstach społecznych i geograficznych istnieją aktorzy opowiadający się za „detechniczizacją” narodzin. Inicjatywy te mają na celu humanizację doświadczenia porodu poprzez ograniczenie niepotrzebnego stosowania interwencji biotechnologicznych. Japońska Agencja Współpracy Międzynarodowej (JICA) wdrożyła programy w różnych krajach, zwłaszcza w Azji Południowo-Wschodniej, w tym w Kambodży, promujące poród humanizowany. Badanie genealogii programów JICA dotyczących zdrowia matek w Azji Południowo-Wschodniej dostarcza cennych informacji, rzucając światło na lokalne adaptacje i odmiany tych inicjatyw. Kluczowe znaczenie ma zrozumienie, w jaki sposób programy te przecinają się z politycznymi, kulturowymi i społecznymi kontrowersjami dotyczącymi biomedykalizacji i detechnicyzacji porodu. Ponadto ważne jest, aby zbadać reakcje instytucji zdrowotnych, opiekunów i pacjentów w krajach przyjmujących – czy przyjmują ten model, czy mu się sprzeciwiają. Koncepcja wiedzy autorytatywnej, zaproponowana przez Jordana (1978), okazuje się istotna w zrozumieniu genealogii, realizacji, wpływów i efektów tych zmarginalizowanych kampanii oraz w analizie interakcji między modelem japońskim, podejściem państwa i podejściem Organizacji Narodów Zjednoczonych. globalny program zmniejszenia śmiertelności matek. Badając społeczną konstrukcję i społeczną produkcję humanizowanego modelu narodzin o niskim poziomie zaawansowania technologicznego w społeczeństwie high-tech, otwierają się nowe możliwości badawcze w dziedzinie antropologii reprodukcji człowieka.