Tureckie działania neoimperialne na przykładzie Syrii i syryjskiej wojny domowej

Celem niniejszej pracy jest sprawdzenie jaki wpływ na region bliskowschodni i samą Republikę Turcji wywarły deklaracje i zachowania postislamskiej „Partii Sprawiedliwości i Rozwoju” (AKP) pod kierownictwem Recepa Tayyipa Erdoğana, która sprawuje w Turcji niepodzielną władzę od 2002 roku aż po dziś dzień. Dokonane zostanie to metodą porównawczą, poprzez zestawienie działań AKP z poprzedzającymi jej istnienie, rządami biurokratyczno-militarnej elity kemalistów, których nieformalny patronat nad państwem tureckim trwał od początku istnienia Republiki Turcji. Porównanie to obejmować będzie również strategie społeczno-polityczne, jakie AKP stosowała przed i po Arabskiej Wiośnie, która zmieniła na zawsze region bliskowschodni. Szczególny nacisk tychże działań będzie kładziony na relacje turecko-syryjskie, jako że Syryjska Republika Arabska stanowiła przedmiot szczególnego zainteresowania Ankary zarówno przed i po dojściu Erdoğana do władzy. W pracy mojej uwzględnione zostaną również działania stronników Erdoğana wobec napływających do Turcji fal syryjskich uchodźców oraz stosunek Ankary wobec kurdyjskich społeczności, głównie Kurdów Syryjskich, a także relacje AKP z walczącymi zarówno z Kurdami jak i reżimem Baszara al-Asada terrorystami z tzw. „Państwa Islamskiego w Syrii i Lewancie” (ISIS). Te trzy przedsięwzięcia na tle społeczno-międzynarodowym najmocniej bowiem symbolizują wykorzystywanie przez Ankarę czynnika syryjskiego do realizacji geopolitycznych ambicji tureckiego przywódcy Recepa Erdoğana.