„Walka o wyobraźnię”. O ekumenicznych konsekwencjach pewnego aspektu interpretacji Biblii

Artykuł porusza temat roli wyobraźni w recepcji i interpretacji Biblii. Sięgając do dwóch tradycji czytania i rozumienia Biblii – monastycznej z pierwszych wieków chrześcijaństwa antycznego, stanowiącej do dzisiaj ważny punkt odniesienia dla wschodniego chrześcijaństwa – i anglikańsko- prezbiteriańskiej. Punktem wyjścia dla zestawienia tych dwóch tradycji jest definicja wyobraźni zaczerpnięta z hebrajskiej hermeneutyki biblijnej, pozwalająca na ujęcie tematu w kontekście walki duchowej. Ze strony monastycznej tradycji wschodniej zostaje to omówione głównie na podstawie pism Ewagriusza z Pontu, poszerzonych o opinie niektórych Ojców Kościoła. Poglądy zachodnie wyrażone zostają na podstawie prac Avisa, Brookmana, Ricoeura, Tacy’ego i innych. Jednym z ich aspektów jest postrzeganie dyskursu biblijnego jako mitu i związane z tym konsekwencje. W konkluzji podkreślona zostaje waga wyobraźni w dzisiejszym chrześcijaństwie, ale też ukazane jest odmienne podejście do wyobraźni w tych dwóch tradycjach.