Artystyczne wybory miłośników muzyki poważnej probierzem tolerancji wobec innych kultur i narodowości

W niniejszym artykule autorka dokonuje analizy artystycznych wyborów miłośników muzyki w kontekście ich poglądów na temat innych grup narodowościowych czy kulturowych. Ponieważ muzyka stanowi rodzaj niewerbalnego komunikatu, stosunek do określonych dzieł można rozpatrywać jako przejaw poziomu tolerancji, rozumianej – według Iji Lazari-Pawłowskiej – jako wartość pozytywna, czynna postawa zrozumienia i szacunku. Miłośnicy muzyki poważnej powstałej w wiekach od XVII do połowy XX wykazują się pewnym konserwatyzmem, podczas gdy bywalców koncertów muzyki współczesnej cechuje większa otwartość. Niezależnie od tego w percepcji twórczości niektórych kompozytorów zauważana jest dominacja treści pozamuzycznych, co zwykle w mniejszym stopniu wynika z intencji samego twórcy, bardziej zaś – z kontekstu powstania i prezentacji dzieła. Wskazuje to na schematyzm odbioru wielu słuchaczy i ujawnia pole do działań edukacji estetycznej. Tymczasem taki schematyzm jest często wzmacniany w edukacji szkolnej; możliwość kształtowania tolerancji przy zastosowaniu muzyki należy uznać za potencjał niewykorzystany.