Wątki genologiczno-pragmatyczne w wybranych pracach Marka Cybulskiego

Artykuł zawiera omówienie podstawowych założeń historiozoficznych i wyborów metodologicznych, którymi profesor Marek Cybulski, historyk języka polskiego, kieruje się w swoich badaniach. U podstaw współczesnej refleksji historycznojęzykowej leży doświadczenie analizy filologicznej. Przede wszystkim w centrum badania pozostają konkretne formy językowe, użyte w określonym celu, których znaczenie opisywane jest przez analizę funkcji komunikacyjnej i sytuacji pragmatycznej. W badaniach historycznojęzykowych celowe jest zastosowanie metod filologicznych, wzbogaconych o opis socjolingwistyczny i pragmatyczny, z uwzględnieniem ich modyfikacji wynikających z rozmaitych czynników, do których należą między innymi: wartość zjawiska i tekstu, powszechność, reprezentatywność. Ocena stopnia powszechności czy skali zjawiska opierać się może zarówno o refleksje powzięte z intuicji i własnego doświadczenia tekstowego, jak i o konkretne dane pozyskane w badaniach frekwencji. Analizie poddawane są przede wszystkim zjawiska powszechne, powtarzalne, stabilne, stanowiące stały i ważny element ludzkiej komunikacji. Podstawowe źródła badawcze powinny być różnorodne, a wśród nich znaczną wartość mają teksty rękopiśmienne, użytkowe, autentyczne.