Neuronauka poznawcza

Emerytowany profesor psychologii eksperymentalnej w Oksfordzie. Jeden z pierwszych naukowców wykorzystujących badania obrazowe mózgu do badań nad ludzkim poznaniem. W 1988 roku w szpitalu Hammersmith powołał jednostkę badań radiochemicznych, MRC Cyclotron Unit, która stała się jednym z największych i najbardziej zaawansowanych centrów badań obrazowych. W 1996 roku przeniósł się do nowo założonego Wellcome Centre for Human Neuroimaging na University College London. Autor wielu publikacji, m.in. “What is Special about the Human Brain?”, “The Neurobiology of the Prefrontal Cortex” (współautor Steven P. Wise) oraz “A Short Guide to Brain Imaging” (współautor James B. Rowe).

Ukończył psychologię na Uniwersytecie Łódzkim (2010–2015), następnie uzyskał doktorat z nauk społecznych na Uniwersytecie w Antwerpii (2015–2019). Bada zastosowanie eksperymentalnych metod neuronauki do rozwiązywania problemów nauk społecznych oraz filozofii. W obrębie nauk społecznych koncentruje się na psychoneuroendokrynologii leżącej u podstaw tworzenia więzi międzyludzkich. Jego badania nad rolą oksytocyny, układu przywspółczulnego oraz plotek w budowaniu zaufania zostały opublikowane w „Personality and Individual Differences” oraz „Interaction Studies”. W obrębie filozofii eksperymentalnej zajmuje się wykorzystaniem metod neuroobrazowych w badaniach nad myśleniem heurystycznym.