Polak, Węgier – dwaj poeci. Obraz państwa i odpowiedzialnego za jego los wieszcza w obliczu sytuacji społeczno-politycznej Polski i Węgier okresu „burzy i naporu” na przykładzie „Grobu Agamemnona” Juliusza Słowackiego i wybranych wierszy Sándora Petőfiego

Punktem wyjściowym artykułu jest podobieństwo sytuacji społeczno-politycznej, w której znalazły się Polska i Węgry w pierwszej połowie XIX wieku, a która stała się motywem przewodnim literatury tamtego okresu. Porównanie utworów lirycznych Juliusza Słowackiego oraz Sándora Petőfiego, a więc poetów uznawanych za wieszczów obu narodów, pozwala wykazać, na ile zbieżności historyczne przełożyły się na analogie w obrazowaniu zarówno postaw żyjących w tamtym okresie Polaków i Węgrów, jak i czujących odpowiedzialność za losy swojego kraju poetów.