Postrzeganie trujących roślin leczniczych przez pryzmat ich nazw (na przykładzie nazewnictwa polskiego i rosyjskiego)

Nazwy botaniczne są odbiciem tego, jak ludzie odbierają, interpretują i kategoryzują w języku część otaczającej ich rzeczywistości, jaką stanowi świat roślin. Celem artykułu jest pokazanie, w jaki sposób w mianownictwie kształtuje się obraz roślin, które są trujące, a jednocześnie stosowane w leczeniu. Autorka analizuje motywy nazewnicze na wybranych przykładach nazw zwyczajowych oraz ludowych w języku polskim i rosyjskim, na tle mającej międzynarodowy zasięg łacińskiej nomenklatury botanicznej. W procesie nominacji językowej trujących roślin leczniczych uwzględniane są kryteria, mające charakter zarówno obiektywny, bazujący na wiedzy, obserwacji, doświadczeniu, jak i subiektywny, u którego podstaw leży ocena i skojarzenia. Nazwy nie zawsze zawierają przekaz nt. szkodliwego działania, ponieważ w trakcie ich nadawania mogły dominować inne właściwości.