Jeszcze raz o tłumaczeniu poezji albo ćwiczenia z tłumaczenia

Autorka artykułu podejmuje zagadnienie przekładu poetyckiego, rozpatrując dwa istniejące tłumaczenia wiersza Nikołaja Gumilowa Мечты zarówno ze względu na adekwatność płaszczyzny semantycznej, jak i stylistycznej, a przede wszystkim celu translacji. W pracy prezentowane jest trzecie tłumaczenie dokonane w celu zachowania melicznych możliwości utworu, który zyskał opracowanie muzyczne autorstwa Konstantego Regameya. Analiza prowadzi do wniosku, że rozpatrując istniejący przekład, należy zwracać uwagę nie tylko na mikroodstępstwa, ale rozpatrywać go jako całość. Z kolei dokonując „kontrprzekładu”, trzeba brać pod uwagę zarówno obiektywne, jak i subiektywne dominanty przekładu, w tym cel jego realizacji.