„Czarne kwiaty”. O pamiątkach florystycznych związanych ze śmiercią Fryderyka Chopina ze zbiorów Muzeum Fryderyka Chopina w Warszawie

Cyprian Kamil Norwid zbiór wspomnień dotyczących ostatnich spotkań z sześcioma różnymi osobami (z jednym wyjątkiem znanymi autorowi osobiście), zatytułował Czarne kwiaty. Przymiotnik „czarny” wskazuje na żałobny i nekrologiczny charakter tekstów. Tytuł utworu przywołuje także na myśl zwyczaj przynoszenia kwiatów do domu zmarłego lub na pogrzeb. Dzieło Norwida opowiada również o konieczności zauważania rzeczy najdrobniejszych, wydawałoby się – nieistotnych.

Jednym z bohaterów Czarnych kwiatów jest Fryderyk Chopin. Choroba i śmierć kompozytora, jego pogrzeb, pośmiertny kult są jednym z kluczowych tematów biografii i legendy artysty. Wśród chopinowskich pamiątek – najpierw z pietyzmem przechowywanych przez rodzinę i przyjaciół, a obecnie znajdujących się w zbiorach muzealnych – zachowało się kilka obiektów florystycznych związanych z jego śmiercią: między innymi ususzone kwiaty z łoża śmierci oraz pośmiertny portret, z głową złożoną wśród kwiatów (autorstwa przyjaciela zmarłego – malarza Teofila Kwiatkowskiego) zachowane w zbiorach Muzeum Fryderyka Chopina w Warszawie. Drobiazgi te – jak przedmioty i zdarzenia opisane w Czarnych kwiatach – są na pozór kruche i ulotne, ale w rzeczywistości nasycone różnorodnymi znaczeniami.