Miłość i polityka. Małżeństwa Marii Tudor (1496–1533) w świetle źródeł angielskich

Celem niniejszego artykułu jest przedstawienie życia małżeńskiego Marii Tudor w świetle źródeł angielskich. Maria była najmłodszym dzieckiem Henryka VII i Elżbiety York, które przeżyło wiek dziecięcy. Jej ojciec dążył do podniesienia prestiżu dynastii poprzez małżeństwa swych dzieci. Swego pierworodnego syna Artura ożenił z Katarzyną Aragońską, córkę Małgorzatę z Jakubem IV, królem Szkocji, natomiast Marię planował wydać za Karola Habsburga, późniejszego cesarza Karola V. W wyniku działań Ferdynanda Aragońskiego i Maksymiliana Habsburga nigdy nie doszło do tego mariażu. Kolejny władca Anglii, Henryk VIII czuł się oszukiwany przez swojego teścia i zdecydował się na zawarcie przymierza z Francją, które zostało przypieczętowane małżeństwem jego najmłodszej siostry z 52-letnim Ludwikiem XII. Wyjazd Marii do Francji związany jest z romantyczną historią przedstawioną między innymi w kronice Edwarda Halla. Ponoć królewna miała być zakochana w przyjacielu Henryka – Karolu Brandonie i wymogła na bracie obietnice, że gdy owdowieje, będzie mogła poślubić kogo zechce. Mogłoby się wydawać, że to tylko legenda wymyślona, by wytłumaczyć niespodziewany ślub królewskiej siostry ze zwykłym szlachcicem. Jednak analiza listów Marii do brata wskazuje, że Henryk obiecał jej ślub z ukochanym, można się tylko zastanawiać czy pragnął spełnić tę obietnicę.

W artykule dotyczącym życia Marii została dokonana analiza kronik, listów oraz ballad opisujących małżeństwa królewny. Starałam się porównać listy osób bezpośrednio zaangażowanych w wydarzenia (Marii, Henryka, Brandona czy Wolseya) z przekazem kronik oraz wizerunkiem romantycznych przeżyć Marii zawartych w literaturze XVI w. Analiza ta miała na celu ukazanie rzeczywistych wydarzeń oraz polemikę z romantyczną legend otaczającą małżeństwo Marii Tudor i Karola Brandona, księcia Suffolk.