Relacja pomiędzy przedsiębiorstwami live-streamingowymi a twórcami treści w Internecie w perspektywie polskiego prawa zatrudnienia

Rynek rozrywki zapewnianej za pośrednictwem platform umożliwiających transmisje na żywo, kierowanych do szerokiego grona odbiorców nieustannie rozwija się, przyciągając zarówno nowych odbiorców, jak i twórców treści. Efektem obserwowanych obecnie zmian jest coraz bliższe prawne związanie platform umożliwiających prowadzenie transmisji na żywo w Internecie z twórcami publikowanych za ich pośrednictwem treści. Jednym z aspektów opisywanych przemian jest rosnące uzależnienie twórców treści od właścicieli platform na płaszczyźnie ekonomicznej, a także konkretnych obowiązków nakładanych na twórców w umowach zawieranych na etapie rozpoczęcia monetyzacji ich działalności.

Opisane relacje w pewnych przypadkach zaczynają nabierać cech relacji zbliżonej do relacji pracowniczej, zaś w pojedynczych sytuacjach charakter umów zawieranych pomiędzy twórcami treści a platformami live-streamingowymi uzyskuje bardzo zbliżoną formę. W prezentowanym artykule przedstawione zostanie rozważanie na temat charakteru współpracy pomiędzy twórcami treści a właścicielami platform, oraz analiza, w jakim zakresie spełniają one kryteria pozwalające na zaklasyfikowanie ich jako pewnej formy zatrudnienia.

W artykule przeanalizowana zostanie także pozycja twórców w przypadku sporu z platformą, jak również zagadnienie ochrony przed rozwiązaniem umów pomiędzy stronami. W trakcie rozważań przedstawiony zostanie zakres, w jakim omawiana tematyka wpisuje się w siatkę pojęciową związaną z zatrudnieniem, w szczególności skupiając się na działaniach mających na celu zbliżenie nietypowych form zatrudnienia do standardów prawnopracowniczych.

Podsumowanie tekstu stanowi refleksja nad tym, czy w obecnym trendzie rozwoju rynku platform streamingowych możliwe jest uregulowanie tej formy zatrudnienia w sposób bardziej zbliżony do wskazania na pracowniczą relację pomiędzy opisanymi podmiotami, w odróżnieniu od obecnego charakteru umów opierających się głównie na mechanizmie Business-to-Business (B2B). Analizę wskazanych zagadnień zwieńczać będzie refleksja nad obecnym kierunkiem regulacji nietypowych form zatrudnienia w perspektywie rozwoju rozrywki zapewnianej za pomocą Internetu.