Prezentacje naukowe: planowanie i realizacja

W tekście odniesiono się do zasad przygotowywania wystąpień naukowych z prezentacjami, które pozwalają prelegentom lepiej komunikować wyniki badań, przekonująco argumentować i budować własną reputację. Zawarto ponadto informacje o błędach utrudniających słuchaczom odbiór wystąpień. Prezentacje winny być starannie planowane, zarówno w warstwie treściowej, jak i wizualnej, aby były interesujące dla naukowców na różnych etapach kariery i trafiały do różnych typów odbiorców. W każdym przypadku powinny być dobrane w sposób pomagający im osiągnąć łatwość poznawczą. Choć struktura prezentacji jest zbliżona do struktury artykułu naukowego, zawiera elementy budowania relacji ze słuchaczami, które jednocześnie pomagają utrzymać ich uwagę. Autorka omówiła zasady, jakimi należy się kierować przy planowaniu prezentacji. Wynikają one z wiedzy naukowej na temat przetwarzania informacji przez mózg ludzki, głównie teorii podwójnego kodowania, tj. przetwarzania informacji w systemie obrazowym i werbalnym, oraz teorii multimedialnego uczenia się, z której wynikają szczegółowe zasady ograniczania informacji niezwiązanych z tematem, zarządzania przetwarzaniem informacji istotnych oraz zachęcania do przetwarzania generatywnego, dzięki któremu słuchacze organizują i integrują informacje. Z tych zasad wyprowadza się szczegółowe wskazówki dotyczące np. ilości tekstu i obrazów na slajd, relacji między tekstem pisanym i obrazami a słowem mówionym, rozmiaru czcionki, a nawet kolorystyki slajdów. W opracowaniu zastosowano metody: bibliograficzną, analizy i krytyki piśmiennictwa oraz heurystyczną.