„Per speciem venandi”. Liwiusz o „upolowaniu” Tarentu przez Hannibala

Autorzy antyczni – Polibiusz, Liwiusz i Appian – opisali zdobycie Tarentu przez Hannibala w 212 r. p.n.e. w czasie II wojny punickiej. Podstęp związany był z działaniem Filemenosa, który pod pozorem polowania wpuścił do miasta Hannibala i Kartagińczyków, dostarczających mu zwierzyny. Rzymski historyk w większym stopniu niż greccy uczeni zwraca uwagę na efekt ostatniego z polowań, a upolowany wielki dzik staje się metaforą samego miasta oraz prefiguracją Hannibala. Podstęp ten należy widzieć na tle innych sposobów zdobywania miast w czasie wojny, jak i w kontekście podstępów punickich (Punicae artes).