Gdynia – miasto wysiedlone (1939–1942)

Wysiedlenia ludności obcej rasowo i etnicznie, a następnie zasiedlanie ziem starannie wyselekcjonowaną ludnością niemiecką, było jednym z celów polityki niemieckiej okupanta, prowadzonej na terenach wcielonych do Rzeszy. Narzędziem do realizacji tej polityki stały się przymusowe wysiedlenia ludności polskiej i przesiedlenia Niemców mieszkających poza granicami Rzeszy po I wojnie światowej. Przedmiotem niniejszego opracowania są: wysiedlenia polskich mieszkańców Gdyni na obszar okupowanej Polski (Generalnego Gubernatorstwa) przedstawione na szerokim tle wydarzeń związanych z powstaniem miasta, jego funkcjonowaniem w okresie międzywojennym, obroną Gdyni w 1939 r., wprowadzeniem niemieckiej administracji okupacyjnej oraz wybrane przejawy represji wobec gdyńskiej ludności. Ponadto omówiono plany i zakres wysiedleń, organizację i sposób ich wykonania, konfiskatę mienia, warunki wywożenia ludzi wypędzonych do GG oraz warunki ich życia po wysiedleniu. Artykuł opiera się na aktach śledztwa prowadzonego przez Oddziałową Komisję Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu w Gdańsku, dotyczącego wysiedleń ludności polskiej z Gdyni do okupowanej przez Niemców Polski.