Kontrastowe ujęcie krytyki nowoczesności w późnych opowiadaniach Davida Herberta Lawrence’a

Punktem wyjścia artykułu jest założenie, że Lawrencowski prymitywizm (J. Kessler), zwykle interpretowany jako estetyczna stylizacja, jest tak naprawdę odpowiedzią pisarza na doświadczany przez niego kryzys nowoczesności. W swoich późnych opowiadaniach – np. „The Sun” – brytyjski pisarz nadaje spirytualizmowi i religii istotne znaczenie w charakterystyce współczesnego mu społeczeństwa. Lawrence podkreśla za ich pomocą kontrast między dotkniętym kryzysem ogółem klasy mieszczańskiej a jednostkową podmiotowością. Aparat pojęciowy do rozważenia tego problemu zaczerpnięty został z pracy Mircea Eliade’ego pt. Sacrum i profanum. O istocie religijności. Został on wykorzystany do ukazania sposobu postrzegania czasu, przestrzeni oraz znaczenia rytuału u konfrontujących się z przemysłową nowoczesnością bohaterów Lawrence’a.