Autoetnograficzne „zbliżenia” i „oddalenia”

Profesor etnologii, autorka trzech monografii i ponad 200 innych publikacji. Od wielu lat związana z Redakcją „Etnografii Polskiej”. W ostatnich latach główne obszary jej zainteresowań badawczych obejmują: związki między „wielką” i „małą historią”; zmiany systemowe i sposoby ich doświadczania; dialog międzykulturowy; problem „kultury upokarzania”; społeczno-kulturowy wymiar ciszy i hałasu; nadwrażliwych jako mniejszość kulturową. Ponadto zajmują ją indywidualne ścieżki procesu poznawczego oraz powstawanie i funkcjonowanie „spotkaniowych communitas”. Stara się zrozumieć człowieka w jego relacjach ze „światem”, sposobach ich przeżywania, emocjach, dążeniach, osiągnięciach, a także porażkach.

Pochodzi z Ustronia na Śląsku Cieszyńskim. Profesorka nadzwyczajna w Instytucie Socjologii UJ. Interesuje się problematyką śląską, ewangelicką i żydowską oraz antropologią polityczną, wizualną, feministyczną oraz historią dyscypliny, a także historią mówioną i autoetnografią. Jest autorką książek: Luteranie na Śląsku Cieszyńskim. Studium historyczno-socjologiczne (1996); Siostry Malinowskiego, czyli kobiety nowoczesne na początku XX wieku (2006); Śląskość i protestantyzm. Antropologiczne studia o Śląsku Cieszyńskim, proza, fotografia (2011); Maria Czaplicka: płeć, szamanizm, rasa. Biografia antropologiczna (2015, angielskie wydanie 2020), a także opracowania Dziennika w ścisłym znaczeniu tego wyrazu Bronisława Malinowskiego (2002). Obecnie pracuje nad książką o ewangelickich kobietach, pamięci i niechcianym niemieckim dziedzictwie.

Absolwent Uniwersytetu Marie Curie Skłodowskiej I stopnia na kierunku socjologia, specjalizacja gospodarcza, oraz absolwent Uniwersytetu Szczecińskiego II stopnia na kierunku pedagogika specjalna. Był przewodniczącym koła naukowego „Spolegliwi” pod opieką Pana dr. Bernarda Sacka oraz v-ce przewodniczącym koła naukowego dydaktyki szkoły wyższej pod opieką dr. Oskara Szwabowskiego. Gra na gitarze i rozwija pasje związane z motoryzacją.

Doktorantka historii na Uniwersytecie Szczecińskim. Magister stosunków międzynarodowych oraz pedagogiki wczesnoszkolnej i przedszkolnej na Uniwersytecie Szczecińskim. Dyplomowany dietetyk z licencją zawodową. Rejonem zainteresowań autorki jest Afryka Subsaharyjska oraz pozaeuropejskie stosunki międzynarodowe.

Magister socjologii; ukończył studia drugiego stopnia na kierunku pedagogika. Pedagog teatru, aktor i reżyser. W swych pracach bada przede wszystkim przestrzeń teatru. Autoetnografia jest jedną z metod, których używa w swych badaniach.

Doktorantka w dziedzinie nauk społecznych, w dyscyplinie pedagogika na Uniwersytecie Szczecińskim. Przedmiotem jej zainteresowań badawczych jest współczesne społeczne postrzeganie kobiecości i męskości, mieszczące się w zakresie pedagogiki kultury i pedagogiki kultury popularnej; w tym kontekście zajmuje ją obraz kobiecego ciała, a także zacierająca się granica pomiędzy tym, co kobiece i męskie. Autoetnografię uważa za prawomocną metodę badawczą.

Pedagog, filozof i niespełniony literat. Napisał dwie książki i kilka artykułów. Współredagował cztery monografie. Zajmuje się pedagogiką krytyczną, filozofią edukacji i krytyką społeczną. Autoetnografem został przez przypadek.

(ur. 1992 r.) doktorantka na Wydziale Nauk Społecznych w Instytucie Pedagogiki Uniwersytetu Szczecińskiego. Jest współautorką kilku artykułów naukowych. W badaniach koncentruje się na problematyce edukacji w warunkach ładu monocentrycznego, dziejów oświaty regionalnej i historii ruchu młodzieżowego w okresie PRL. Autoetnografia jest dla niej drogą, którą podąża, aby rozpoznawać własne uwikłania ideologiczne.

Absolwentka Wydziału Filozoficznego UJ i Oxford Centre for Hebrew and Jewish Studies. Pracuje naukowo i wykłada w Krakowskiej Akademii im. Andrzeja Frycza Modrzewskiego i w Cracow International School. Szefowa Rady Programowej Fundacji Sieć Kobiet Nauki i redaktor naczelna czasopisma naukowego „Aequalitas”. Autorka prac i artykułów z zakresu filozofii, etyki, socjologii płci, polityki antydyskryminacyjnej, nauki o mediach i filmoznawstwa.

Pedagog specjalny, absolwentka Uniwersytetu Jagiellońskiego, studentka IV roku psychologii na Uniwersytecie Pedagogicznym w Krakowie, pasjonatka aktorstwa.

Kryminolożka, dr nauk prawnych, adiunktka na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Jagiellońskiego. Jej zainteresowania badawcze koncentrują się wokół polityki kryminalnej, przemocy wobec kobiet, przemocy domowej i kryminologii narracyjnej. Prywatnie miłośniczka roślin, psów i innych zwierząt.

Pedagog specjalny, pracownik Wydziału Studiów Edukacyjnych Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. W autoetnografii stawia dopiero pierwsze kroki. Jej zainteresowania badawcze lokują się w obszarze pedagogiki osób z niepełnosprawnością intelektualną w stopniu umiarkowanym, znacznym i głębokim. W swoich publikacjach podejmuje problematykę dotyczącą: struktury JA osoby z głęboką intelektualną i wieloraką niepełnosprawnością; pozoru w edukacji i rehabilitacji osoby z głęboką intelektualną i wieloraką niepełnosprawnością; znaczenia relacji dla osoby z niepełnosprawnością intelektualną w przebiegu procesu edukacji i rehabilitacji; refleksji nad pedagogiką osób z niepełnosprawnością intelektualną w kontekście krytycznych studiów nad niepełnosprawnością.

Absolwentka pedagogiki specjalnej, obecnie doktorantka w Zakładzie Badań nad Dzieciństwem i Szkołą w Instytucie Pedagogiki Uniwersytetu Gdańskiego. W kręgu jej zainteresowań znajdują się m.in.: obrazy dziecięcych znaczeń; wiedza osobista; zdrowie i choroba; sytuacja dzieci wychowujących się w rodzinach z problemem alkoholowym oraz ich funkcjonowanie w dorosłym życiu.

Badacz, nauczyciel akademicki, obecnie pracuje na Wydziale Nauk o Wychowaniu Uniwersytetu Łódzkiego. Jej zainteresowania naukowe koncentrują się wokół studiów nad pamięcią (również w perspektywie międzynarodowej, ze szczególnym uwzględnieniem Federacji Rosyjskiej), badań biograficznych (skupiających się na procesach uczenia się i rozwoju osób dorosłych), fototerapii oraz innych nurtów psychoterapii holistycznej i alternatywnej, jak również jakościowej perspektywy badań edukacyjnych.

Literaturoznawczyni, antropolożka. Zajmuje się teorią i metodologią antropologii społeczno-kulturowej, antropologią edukacji oraz badaniami praktyk i polityk miejskich. Jest autorką następujących monografii: Feministyczna krytyka literatury w Polsce po 1989 roku. Tekst, dyskurs, poznanie z odmiennej perspektywy (2012); Clifford Geertz’s interpretive anthropology. Between text, experience and theory (2016); W relacjach, sieciach, splotach asamblaży. Wyobraźnia antropologii społeczno-kulturowej wobec aktualnego (2019); współredaktorka książki Obserwatorki z wyobraźnią. Etnograficzne i socjologiczne pisarstwo kobiet (2014).

(ur. 1977 r.) — fizyk, kulturoznawca. W pracy badawczej zajmuje się Teorią Aktora-Sieci (ANT), filozofią kultury, filozofią nauki, problemami etyki urządzeń autonomicznych i sztucznej inteligencji. Podróżnik, fotograf, w drugiej pasji naukowej oddający się astronomii.