Dziecięce doświadczenie getta w spektaklach dla młodego widza

Twórcy teatralni często zajmują się tematem Holocaustu, jednak rozmowę o przeszłości i pamięci prowadzili głównie z widzami dorosłymi. Próby opowiedzenia młodym odbiorcom o Zagładzie stanowią więc w polskim teatrze novum. Przykładem działań podejmowanych w tym nurcie są spektakle Huljet, huljet Teatru Figur w Krakowie oraz Rutka Teatru Lalek Arlekin w Łodzi, pokazujące życie żydowskich dzieci w gettach. Oba przedstawienia wychodzą od historii lokalnych związanych z miastami, w których działają teatry. Huljet, huljet w reżyserii Dagmary Żabskiej i Alli Maslovskajej odwołuje się więc do getta krakowskiego, Rutka w reżyserii Karoliny Maciejaszek do getta łódzkiego. Wspólnym mianownikiem tych spektakli jest uczynienie głównymi postaciami dzieci i przedstawienie życia w zamkniętej dzielnicy z ich perspektywy. Analiza wskazanych przedstawień pozwoliła sprawdzić, w jaki sposób twórcy i twórczynie skonstruowali opowieści o dziecięcym doświadczeniu getta i jakimi środkami próbowali to doświadczenie przekazać młodemu odbiorcy. W tym kontekście pomocne są m.in. rozważania Franka Ankersmita, w szczególności kategoria „doświadczenia historycznego” (historical experience) oraz „doświadczenia dotyczącego przeszłości” (experience about the past).