Teoria subkultury starości a niektóre zjawiska społeczne dotyczące ludzi starszych

Od dawna w socjologicznym dyskursie na temat sytuacji społecznej ludzi starych obecne jest przekonanie o pogłębianiu się dystansu między pokoleniami. Pojawia się to w refleksjach zarówno polskich, jak i zagranicznych gerontologów i socjologów. Teoria subkultury starości jest jedną z tych refleksji, które przybrały skondensowaną i uporządkowaną formę. W artykule zostaną pokazane główne założenia tej teorii wg Arnolda Rose’a oraz niektóre charakterystyczne cechy odrębności społecznej ludzi starszych w świetle badań Arlie Hochschild. Zostaną wyeksponowane m.in. czynniki sprzyjające formowaniu się subkultury starości oraz obszary jej funkcjonowania wg Rose’a, jak również niektóre wzory zachowań zaobserwowane przez Hochschild wśród członków badanej przez nią grupy subkulturowej seniorów. Autor wskaże pewne procesy, które w polskiej rzeczywistości mogły/mogą sprzyjać wyłanianiu się zjawisk o charakterze subkultury starości. Przybliży ponadto obszary życia społecznego związane z osobami starszymi oraz dotyczące ich tematy czy problemy badawcze, które mogą zostać zainspirowane teorią subkultury starości.