Akty nominacji w komunikowaniu politycznym

Artykuł dotyczy wybranych cech komunikowania politycznego. Jego celem jest analiza środków nominacji sekundarnej w odniesieniu do osób, obiektów, zbiorowości ludzkich oraz środków nominacji prymarnej i sekundarnej w odniesieniu do nazw zbiorowości ludzkich oraz wydarzeń. Autorka analizuje nazwy własne i deskrypcje określone z ostatnich 20 lat, w czasie których obserwowała medialny dyskurs polityczny. W artykule podano reprezentatywne przykłady. Z analizy całości materiału wynika, że akty nominacji pełnią ważną funkcję w komunikowaniu politycznym. Służą budowaniu wizerunku, kształtowaniu pozytywnego nastawienia do obiektu lub jego dyskredytacji. Nierzadkie są wtórne zmiany nazw, które są sygnałem odmiennego stanowiska i polemiki. Na szczególną uwagę zasługują deskrypcje określone, które identyfikują jednostkowe obiekty, ale nie tracą motywacji. Dzięki temu pełnią funkcję perswazyjną.