Ciało i religia

Rozdział poświęcony jest relacjom i zależnościom zachodzącym pomiędzy ciałem ludzkim a rozmaitymi formami życia religijnego. Omawia je uwzględniając aspekty normatywne, teoretyczne jak i praktyczne. Podejmowane w nim zagadnienia początkowo odwołują się do perspektywy historycznej, w której punkt wyjścia stanowią sprzeczne ze sobą średniowieczne i renesansowe sposoby postrzegania cielesności w chrześcijańskiej Europie. Kolejne przywołane narracje dotyczą recepcji ludzkiego ciała w światowych religiach. Przywoływany jest islam, w którym powszechne jest podejście propagujące troskę i dbałość o ciało. Hinduizm, w którym ciało jest domem dla duszy będącym jedynie tymczasową manifestacją uwikłaną w cykl odrodzeń. Oraz buddyzm, dla którego ciało jest narzędziem do wyzwolenia z kręgu cierpienia i osiągnięcia stanu nieuwarunkowanego szczęścia – oświecenia.

Rozdział poświęcony jest również metodom i technikom posługiwania się ciałem praktykowanym w różnych światowych religiach. Omawiane są reżimy cielesne, które mają okiełznać ludzkie popędy, ułatwić utrzymanie porządku społecznego oraz wesprzeć produktywność.

Oprócz sposobów interpretacji ludzkiej cielesności oraz metod posługiwania się nim, w rozdziale poświęcono również wiele uwagi jego roli pełnionej w obrzędach i rytuałach. Poruszono istotny, wieloaspektowy wymiar symboliczny odwołujący się do ciał osób świeckich i świętych oraz osób zmarłych i relikwii.

Oprócz rozlicznych przykładów interpretacji, kształtowania, oraz angażowania w praktyki religijne, czytelnik odnajdzie również wiele przykładów teoretycznych narracji autorstwa klasycznych i współczesnych socjologów i antropologów.