Potęga morska w Azji Południowo-Wschodniej

Na początku XXI wieku Azja Południowo-Wschodnia staje się stopniowo jednym z głównych ośrodków międzynarodowych napięć i konfliktów w skali globalnej. Wraz ze wzrostem zdolności Chińskiej Republiki Ludowej związanej z miękką i twardą mocą oraz ponownym rozpaleniem zainteresowania pozostałych globalnych graczy, region ten jest świadkiem adaptacji nowych strategii i narzędzi nie tylko do wojny, ale także do ekspansji politycznej i gospodarczej. Głównym celem tego artykułu jest zbadanie rozwoju narzędzi i strategii związanych z potęgą morską, które zostały opracowane w celu zarządzania i wykorzystywania podczas impasu i potencjalnego konfliktu w regionie. Nowa jakość środowiska międzynarodowego wprowadza zmianę i ewolucję do klasycznej koncepcji związanej z klasycznym rozumieniem potęgi morskiej – tego, jak jest ona wytwarzana, mierzona i eksploatowana we współczesnej sytuacji. Główna hipoteza tego artykułu będzie głosić, że wraz ze wzrostem kosztów i wyrafinowaniem morskich platform energetycznych, pierwsi użytkownicy opracowują nowe możliwości projekcji swoich wpływów na spornych obszarach Azji Południowo-Wschodniej. Jednak jego ostateczna użyteczność wciąż wymaga przetestowania w splątaniach w przestrzeni rzeczywistej. Artykuł zostanie podzielony na cztery odrębne części. Pierwsza poświęcona będzie oryginalnym koncepcjom potęgi morskiej według jej twórców, takich jak A. T. Mahan, J. Corbett i J. Fisher, którzy stworzyli podwaliny tego, co współcześnie określa się mianem potęgi morskiej. Druga obejmie specyfikę Azji Południowo-Wschodniej jako szczególnego regionu do rozmieszczenia siły morskiej. Zbadane zostaną jego krajobrazy polityczne, gospodarcze, społeczne i kulturowe oraz ich powiązania z potęgą morską. Po trzecie zbada potencjalną zmianę charakteru, strategii i narzędzi związanych z potęgą morską. A czwarta część obejmie możliwe scenariusze wdrożenia potęgi morskiej w strefie konfliktu w Azji Południowo-Wschodniej.