Wzburzone wody: problem Tajwanu od trzeciego kryzysu w Cieśninie Tajwańskiej

Przez ostatnie siedemdziesiąt lat Cieśnina Tajwańska była powszechnie postrzegana jako miejsce, w którym mógłby rozpocząć się kolejny poważny konflikt między wielkimi mocarstwami. Ostatnim razem, gdy Azja znalazła się na krawędzi wojny o przyszłość wyspiarskiego narodu, był kryzys w Cieśninie Tajwańskiej w latach 1995-1996. W niniejszym artykule autor analizuje tło kryzysu, wydarzenia i konsekwencje oraz sugeruje, że konfrontacja oznaczała pojawienie się nowego status quo w rejonie cieśniny, polegającego na strukturalnym impasie. Artykuł zawiera analizę trzech kolejnych okresów (2000-2008, 2008-2016 i od 2016 do chwili obecnej) ewolucji tego status quo. Autor argumentuje, że w ostatnich latach sytuacja w Cieśninie Tajwańskiej przesuwa się w kierunku wzmożonej turbulencji. Badanie identyfikuje główne czynniki, które niszczą „filary” status quo, a tym samym mają destabilizujący wpływ na stosunki między Pekinem, Waszyngtonem i Tajpej. Ponieważ takie czynniki mają charakter strukturalny, autor wnioskuje, że pole manewru dla każdego boku trójkąta staje się coraz węższe. Zwiększa to ryzyko eskalacji impasu strukturalnego w konflikt zbrojny.