Nakładający się regionalizm w Azji Wschodniej: krytyczny przegląd mega-wolnych umów handlowych

Pomimo istnienia ogólnoregionalnych sieci gospodarczych i mnożenia się procesów współpracy regionalnej w latach 90. i 2000. Azja Wschodnia jest nadal jednym z regionów niedostatecznie zinstytucjonalizowanych na świecie. W przypadku braku jednej organizacji regionalnej obejmującej wszystkie państwa regionalne region jest podzielony na organizacje/grupy regionalne, z których większość pokrywa się geograficznie ze względu na wieloczłonowość. W literaturze dotyczącej regionalizmu zjawisko to zostało ostatnio określone jako „nakładający się regionalizm”, który obserwuje się na całym świecie. Rzeczywiście, Azja Wschodnia stanowi szczególny przykład nakładania się regionalizmu na jego obecne otoczenie regionalne ze względu na dużą liczbę nakładających się na siebie organizacji, inicjatyw i porozumień regionalnych. Jednak region nie został obszernie zbadany w powstającej literaturze na temat nakładania się regionalizmu. Niniejszy artykuł ma na celu omówienie nakładającego się na siebie regionalizmu w Azji Wschodniej i jego skutków. Zadaje dwa główne pytania: dlaczego państwa regionalne wdrażają inicjatywy regionalne, które pokrywają się geograficznie i jak nakładające się inicjatywy regionalne wpływają na pozycję państw regionalnych w obecnym układzie architektury regionalnej w Azji Wschodniej i odwrotnie? Aby odpowiedzieć na te pytania, najpierw proponuje ramy analityczne do zbadania nakładającego się regionalizmu. Później koncentruje się na wybranych geograficznie nakładających się umowach o wolnym handlu, takich jak Partnerstwo Trans-Pacific (TPP), Regionalne Kompleksowe Partnerstwo Gospodarcze (RCEP), Kompleksowa i Progresywna Umowa o Partnerstwie Trans-Pacific (CPTPP) oraz Indo-Pacific Economic Framework (IPEF) . Ocenia czynniki polityczne i gospodarcze oraz determinanty pojawienia się tych nakładających się na siebie inicjatyw regionalnych w kontekście Azji Wschodniej. Azja Wschodnia stanowi charakterystyczny przykład pod względem nakładających się na siebie inicjatyw regionalnych. Argumentuje, że głównymi przyczynami ich pojawienia się są rywalizacja między wielkimi mocarstwami regionu, strategie hedgingowe mocarstw średnich i małych oraz luźno zinstytucjonalizowana struktura zarządzania regionalnego.