Interwencja humanitarna a etos religijny Japonii

Niedawny wojskowy zamach stanu w Mjanmie wywołał powszechne oburzenie i zaniepokojenie w społeczności międzynarodowej. Tatmadawowie obalili swobodnie wybrany rząd kierowany przez Narodową Ligę na rzecz Demokracji, przerywając trwający dekadę proces demokratyzacji i brutalnie tłumiąc wynikające z niego protesty obywatelskie. Liberalne demokracje na całym świecie wydały wspólne oświadczenia potępiające, a także sankcje wymierzone w interesy gospodarcze birmańskiej armii. Wśród nich Japonia była godnym uwagi wyjątkiem w podejmowaniu znaczących środków przeciwko przemocy zbrojnej. Pomimo tego, że jako demokracja zobowiązana jest do prowadzenia dyplomacji opartej na wolności, rządach prawa i podstawowych prawach człowieka, Japonia ma tendencję do zajmowania biernej postawy wobec przemocy popełnianej za granicą. Czerpiąc z ontologicznej teorii bezpieczeństwa, w artykule podjęto próbę wyjaśnienia tej postawy poprzez uwzględnienie religijnego etosu Japonii. Pokazano, że normatywne ramy leżące u podstaw japońskich tradycji religijnych są w jaskrawym kontraście z zachodnimi, indywidualistycznymi zasadami, na których opiera się humanitarny interwencjonizm.