Czy krytyka gier planszowych jest możliwa (i potrzebna)?

Artykuł stanowi refleksję wokół sposobów odbioru gier planszowych i próbę odpowiedzi na pytanie, czy i jakie jest ich miejsce w świecie krytyki? Czy w dobie, gdy krytyka przechodzi z rąk profesjonalistów w ręce amatorów, gry planszowe, nie doczekawszy się jeszcze poważnego traktowania zarówno w środowisku krytycznym, jak i akademickim, mogą liczyć na profesjonalne refleksje krytyczne? Autorka wychodząc od zarysowania potencjału krytycznego gier, przez zaprezentowanie przejawów obecnej polskiej „krytyki” planszówek, dochodzi do próby scharakteryzowania problemu z krytycznym postrzeganiem gier.