Retoryczna perspektywa badawcza reportażu telewizyjnego – uwagi teoretyczne

W rozdziale prezentuje się możliwość zastosowania retorycznej perspektywy badawczej do analizy audiowizualnych tekstów kultury o charakterze dokumentalnym. Należą do nich reportaże, które powstają współcześnie na potrzeby telewizji, a realizowane są tak przez dziennikarzy, jak i reżyserów filmowych. Zastosowanie retoryki jako metody badań tych reportaży wyznacza ogólny kierunek badań nad tekstem audiowizualnym i wykazuje powinowactwo z retorycznością stosowaną w literaturoznawstwie. Badanie retoryczności reportażu telewizyjnego rozumiane jest jako badanie sposobu wykorzystania reguł neoklasycznej retoryki do tworzenia skutecznej wypowiedzi.  Dotyczy ono badania kompozycji tekstu audiowizualnego, sposobu argumentacji, perswazyjności oraz „przesłania autorskiego”. Analiza retoryczna pozwala więc sprawdzić to czy reportaż został skonstruowany prawidłowo, a także, czy konstrukcja posiada cechy formalnie atrakcyjne. Retoryka bada relacje pomiędzy tym, co warsztatowe a artystyczne w przekazie medialnym.