Aesthetic Modes of Attack: The Woman Critic-Artist, Caractère unique

Rozdział rozpatruje sposoby, w jakie kobiety łączące ze sobą karierę krytyczki i artystki starają się uniknąć klasyfikacji ze względu na typ uprawianego dyskursu oraz ze względu na płeć. Określenie tych kobiet jako caractères uniques pozwala zakwestionować kategorie akademickie, które mają za zadanie precyzyjnie usytuować oraz poddać ograniczeniom ich wyjątkowe działania i osiągnięcia. Tekst jest zbiorem twórczych uników, których celem jest zbadanie rygoru schematów i systematyzacji. Wywód na temat wywiadów Doroty Filipczak z Mieke Bal i Rukmini Bhayą Nair, odwołujący się do poetyki dygresji, stanowi wieloznaczną analizę wieloznaczności. Jego efektem jest uwolnienie wielosłowia (bavardage), estetyczny cios godzący w autorytarność struktury i celu.