“Alternative Selves” and Authority in the Fiction of Jane Urquhart

Artykuł analizuje koncepcję „alternatywnego ja” w powieści The Stone Carvers kanadyjskiej pisarki Jane Urquhart. Najpierw powieść jest analizowana w kontekście wybranych tekstów Lucy Maud Montgomery, Margaret Laurence i Alice Munro, które badają konflikt między konwencjonalnie przypisaną rolą kobiety a jej „ukrytym” ja. Analiza inspirowana jest tekstem Pameli Sue Anderson A Feminist Philosophy of Religion, gdzie autorka pisze o wynikającej z uprzedzeń i dominacji epistemologii potrzebie stwarzania siebie na nowo jako innej. Szczególną pozycje w moim artykule zajmuje stosunek Anderson do wykorzystywanego przez Kanta w Krytyce czystego rozumu obrazowania, w którym obszar czystego rozsądku utożsamiany jest z wyspą, a pragnienie, chaos i śmierć z morzem. Z perspektywy feministycznego odczytania obrazowania filozoficznego, morze jest kobiecością. Trzy powieści Urquhart: Away, The Stone Carvers i A Map of Glass niwelują Kantowską opozycję wyspy i wody, pokazując, jak pragnienie i śmierć zawłaszczają rozum, a kobieta zaczyna uosabiać to, co dotychczas pozostawało stłumione. Artykuł kończy analiza intertekstualnego odniesienia do Homera w A Map of Glass, w którym Sylwia identyfikuje się z Odyseuszem przywiązanym do masztu, aby nie uległ kuszeniu syren. Lektura tego fragmentu Odysei pokazuje, że w obrazowaniu Kanta Itaka zmienia się w wyspę prawdy, a morze podczas sztormu utożsamiane jest z pragnieniem, śmiercią i kobiecością. Podczas gdy Odyseja tłumi niebezpieczne przesłanie śpiewu syren, proza Urquhart nadaje mu nowy wymiar pozytywnej inspiracji dla postaci kobiecych.