Elizabeth Bernholz’s Gazelle Twin: Disguise, Persona and Jesterism

Upowszechnienie się niskokosztowych, ale pozwalających na zachowanie wysokiej jakości cyfrowych systemów produkcji i dystrybucji w ciągu ostatnich 20 lat dało wielu wykonawcom szansę na rozwój kariery w nowych kontekstach. Możliwość zdobycia popularności na marginesach (wciąż jeszcze) zdominowanej przez mężczyzn branży muzycznej, dała artystkom takim jak Grimes czy FKA Twigs szansę na osiągnięcie sukcesu komercyjnego i zdobycie uznania krytyków. Choć Elizabeth Bernholz, która w 2009 r. przyjęła pseudonim artystyczny Gazelle Twin (dalej GT), nie cieszy się aż taką popularnością, wypracowała sobie również odrębną niszę jako wokalistka, kompozytorka muzyki elektronicznej, performerka i twórczyni wideo. Jej eksperymenty z różnymi osobowościami artystycznymi (np. z postacią dwudziestopierwszowiecznego błazna w okresie tuż przed i po brexicie), podejmowane w ciągu ostatnich 13 lat, dekonstruowały tradycyjne wyznaczniki angielskości. Niniejszy rozdział dokonuje analizy różnych osobowości artystycznych GT. Wykorzystanie badań dotyczących osobowości artystycznej oraz elementów muzykologii analitycznej, nauk o mediach oraz badań kulturowych umożliwia krytyczne spojrzenie na wielowymiarowość dorobku GT, również w kontekście reprezentowanych przez artystkę szerszych kontekstów kulturowych. Analiza twórczości Bernholz wymaga świadomości złożoności relacji między postrzeganiem artystki przez samą siebie, postrzeganiem i sposobami przedstawienia jej osobowości artystycznej (która ulegała wielu zmianom) oraz krytycznymi reakcjami na temat jej twórczości. Relacje te są bowiem nierozerwalnie związane z istotą osobowości artystycznej GT.