“Let me hear Thy voice”: Michèle Roberts’s Refiguring of Mary Magdalene in the Light of The Song of Songs

Artykuł dotyczy głównej bohaterki powieści Michèle Roberts pt. The Secret Gospel of Mary Magdalene, opublikowanej po raz pierwszy w 1984 roku jako The Wild Girl. Filipczak omawia publikacje naukowe na temat biblijnej Marii Magdaleny, których celem jest wyzwolenie tej postaci z niewdzięcznej roli skruszonej jawnogrzesznicy; jak przypomina autorka, w Ewangeliach brak dowodów na jej moralny upadek. We wspomnianych pracach podkreśla się wyjątkowość Marii Magdaleny jako uciszonej przez patriarchat pierwszej uczennicy Chrystusa. Roberts czerpie ze złożonego wizerunku tej postaci, zbudowanego na tradycyjnym utożsamieniu kobiecości z seksualnością i grzechem, lecz sięga również znacznie dalej, odzyskując kobiecą wyobraźnię jako istotny łącznik między tym, co ludzkie, a tym, co boskie. Ponadto, jak dowodzi Filipczak, Roberts przypomina o wypartym związku między seksualnością a duchowością, odczytując relację Chrystusa i Marii Magdaleny przez pryzmat Pieśni nad pieśniami. Zdejmując z Marii Magdaleny piętno abiektu, autorka odkrywa w tej postaci cenne dziedzictwo autonomii w wyrażaniu kobiecego pragnienia—seksualnego, macierzyńskiego, bądź też duchowego. Celem konsekwentnych odwołań do Pieśni nad pieśniami jest zatem uwrażliwienie czytelnika The Secret Gospel of Mary Magdalene na podskórną obecność Pieśni w Ewangeliach. Choć nie wprost, te ostatnie opierają się wszak na utożsamieniu Chrystusa z Oblubieńcem, zaś opisane w dwudziestym rozdziale Ewangelii wg św. Jana spotkanie z Marią Magdaleną w ogrodzie zawiera wyraźne echa zaślubin z Pieśni nad pieśniami.