O znakach naturalnych w turystyce, problemach ich interpretacji i symbolach warunkujących zasady postępowania po wystąpieniu wybranych zjawisk

Celem artykułu jest analiza jednego z problemów semiotyki turystyki – interpretacji wybranych znaków naturalnych, które mogą dostrzec podróżni podczas swoich wypraw. W wielu przypadkach turyści nie potrafią odpowiednio zareagować na znaki naturalne, nawet wskazujące na zagrożenie zdrowia lub życia, nie praktykują również zwyczaju śledzenia symboli, które informują o ryzyku oraz zasadach postępowania w razie jego wystąpienia. Towarzyszące wypoczynkowi poczucie beztroski potęguje ignorancję oraz bierne oczekiwanie na reakcję ze strony organizatorów turystyki, dla których wyzwaniem jest zarówno podejmowanie działań dostosowanych do odmiennych umiejętności czytania znaków przez turystów pochodzących z różnych krajów, jak i brak standaryzacji części symboli powiązanych ze znakami naturalnymi. Wybór znaków do analizy jest subiektywny, wynika z obserwacji prowadzonych podczas wyjazdów turystycznych, pracy z turystami i studentami turystyki oraz bieżących problemów związanych z ociepleniem klimatu.