Kapitał naturalny miast w łagodzeniu skutków antropogenicznej zmiany klimatu

Kapitał naturalny odgrywa kluczową rolę w łagodzeniu efektów zmian klimatu w miastach. Należą do niego wszelkie zasoby przyrody ożywionej i nieożywionej, ekosystemy jako takie oraz procesy ekologiczne, jakie w nich zachodzą. Wykorzystujemy pewien procent potencjału przyrody w postaci dóbr (żywność, zasoby kopalne, woda), jak i procesów, np. tworzenie gleby, zapylanie, regulacja klimatu. Zasoby wykorzystywane określane są mianem usług ekosystemowych. W mieście kapitał naturalny tworzą zarówno pola, łąki i lasy, jak i parki, skwery czy zwykłe trawniki, ponadto zbiorniki wodne i rzeki wraz z dolinami. Obszary zieleni pomagają absorbować dwutlenek węgla, poprawiają jakość powietrza i zmniejszają efekt miejskiej wyspy cieplnej. Tym samym wpływają na poprawę warunków życia mieszkańców zmniejszając jednocześnie ryzyko związane z takimi zjawiskami, jak susze, upały czy powodzie. Ryzyko wynika nie tylko bezpośrednio ze zjawisk pogodowych, ale również z szeregu niekorzystnych sprzężeń zwrotnych. Na przykład długotrwałe susze powodują że w powietrzu unosi się więcej alergenów wzbijanych w powietrze wraz z pyłami z ulic. Tereny zieleni, wpływając na zwiększenie wilgotności powietrza, zapobiegają unoszeniu się pyłów oraz wiążą ich cząstki dzięki zwiększonej szorstkości podłoża oraz strukturze liści czy całych skupisk zieleni (gęstości, wielkości, warstwowości, cechom indywidualnych gatunków). Regulują one również cykl wodny. Rośliny wykorzystują wodę, przechwytują ją w koronach, ich korzenie poprawiają infiltrację, ściółka zwiększa pojemność wodną gleby.

Usługi ekosystemów zależą od kondycji przyrody mierzonej m.in. bioróżnorodnością. Wzmacnianie świadomości społecznej na temat znaczenia kapitału naturalnego i wpływu działań ludzi na środowisko jest zatem warunkiem zrównoważonego rozwoju miast.