Gry jako źródło mowy spontanicznej w kontekście ćwiczenia wymowy przez polskich średnio zaawansowanych uczniów języka angielskiego jako obcego

Celem poniższego artykułu jest stwierdzenie, który z trzech gatunków wypowiedzi ustnych, czytanie na głos, prezentacja i mowa spontaniczna – różniących się między sobą poziomem spontaniczności – ma pozytywny wpływ na jakość wymowy uczniów w odniesieniu do wybranych elementów leksykalnych oraz ich komfort psychiczny podczas produkcji języka mówionego. Tekst został podzielony na dwie, uzupełniające się części. Pierwsza, teoretyczna, prezentuje informacje dotyczące sprawności mówienia i wymowy oraz elicytacji języka mówionego w kontekście pomocy wizualnych i „storytelling”, stanowiąc wstęp do części kolejnej. Druga, praktyczna, opisuje przebieg oraz wyniki badania eksperymentalnego i ankietowego, przeprowadzonego w 15-osobowej grupie uczniów liceum ogólnokształcącego. Zebrane dane wskazują na przewagę prezentacji nad pozostałymi rodzajami wypowiedzi ustnych zarówno pod względem ćwiczenia mówienia i wymowy, jak również samopoczucia badanych, jednakże dalsze badania są niezbędne, aby potwierdzić otrzymane wyniki.