Potencjał gry językowej czasowników polskich (głównie w twórczości Jeremiego Przybory)

Agnieszka Karolczuk

doi:10.18778/8220-114-7

Potencjał gry językowej czasowników polskich (głównie w twórczości Jeremiego Przybory)

Agnieszka Karolczuk

Uniwersytet Kardynała Stefana Wyszyńskiego, Wydział Nauk Humanistycznych, Instytut Językoznawstwa, Katedra Językoznawstwa Współczesnego i Ogólnego

https://orcid.org/0000-0002-9840-4833 (unauthenticated)

Publikacja:

Ludyczność w (glotto)dydaktyce

Strony: 157-165

DOI: https://doi.org/10.18778/8220-114.7.12

Słowa kluczowe: ludyczność, glottodydaktyka, dydaktyka, język polski jako obcy, techniki aktywizujące

Opublikowane: 30 grudnia 2020

Kategorie: Filologia polska, Otwarty dostęp

Pliki do pobrania

PDF

Gry (w tym językowe) są zwykle działaniami dydaktycznymi o charakterze ludycznym. Zjawisko gry językowej można rozpatrywać zarówno w odniesieniu do decyzji użytkownika języka w danej sytuacji, jak i w przypadku przemyślanego wcześniej działania wykorzystującego elementy języka tkwiące w nim immanentnie. Artykuł jest próbą zebrania zjawisk pokazujących możliwości gry językowej obserwowalne w zasobie czasowników polskich, zwłaszcza w kategorii aspektu i sferze słowotwórstwa. Ilustrację stanowią głownie przykłady z twórczości Jeremiego Przybory.

Licencja

Utwór dostępny jest na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa – Użycie niekomercyjne – Bez utworów zależnych 4.0 Międzynarodowe.

Jak cytować

Karolczuk, Agnieszka. 2020. „Potencjał Gry językowej czasowników Polskich (głównie W twórczości Jeremiego Przybory)”. W Ludyczność W (glotto)dydaktyce, zredagowane przez Michalina Biernacka, Paulina Kaźmierczak, i Agnieszka Banach, 157-65. Poland: Wydawnictwo Uniwersytetu Łódzkiego. https://doi.org/10.18778/8220-114.7.12.