Interes publiczny i ochrona klienta w przymusowej restrukturyzacji banku

Książka, zatytułowana Interes publiczny i ochrona klienta w restrukturyzacji banków, stanowi próbę oceny mechanizmu przymusowej restrukturyzacji w Unii Europejskiej z perspektywy jej przyczyn (interes publiczny) oraz potencjalnych konsekwencji dla klientów upadających banków. Przedstawione badania opierają się na przeglądzie przypadków banków uznanych za upadające lub zagrożone upadłością w Unii Europejskiej w latach 2015–2022, po przyjęciu dyrektywy BRR. W szczególności przedstawiono i oceniono działania Bankowego Funduszu Gwarancyjnego oraz innych organów w zakresie przymusowej restrukturyzacji polskich banków.

W monografii przedstawiono analizę identyfikacji interesu publicznego jako przesłanki uruchamiającej resolution, a także wpływu mechanizmu resolution na ochronę klientów upadającego banku. Znaczna część badań została przeprowadzona z wykorzystaniem metod ilościowych.

Wyniki sugerują, że lokalny charakter banku może być istotnym czynnikiem wpływającym na pozytywną ocenę przesłanki interesu publicznego przez organy krajowe. Ponadto wykazano, że istotnym kryterium wyboru ścieżki resolution było zachowanie jak najwyższej wartości aktywów restrukturyzowanego banku. Opracowany przez autora model teoretyczny z funkcją użyteczności wyliczana w oparciu o ponoszone koszty, dostarcza silnych argumentów za ogólnym charakterem tego wniosku.

Cele wskazane w dyrektywie BRRD wydają się być zbieżne z postulatem ochrony klientów banków znajdujących się na skraju upadłości lub zagrożonych upadłością, chociaż postulat ten nie pojawia się bezpośrednio w tekście dyrektywy. Istnieje jednak możliwość, że niejasne przepisy dotyczące oceny przesłanki interesu publicznego mogą skutkować próbami podważenia decyzji organu resolution.